Flos

Szkło, beton i gładki tynk mają w biurze tę samą cechę: nie pochłaniają dźwięku, tylko go zwracają. Sala konferencyjna z przeszkloną ścianą i twardą podłogą potrafi być na tyle „żywa", że nagranie ze spotkania staje się nieczytelne, a osoby zdalne słyszą pogłos zamiast głosu. Panele ścienne FLOS WALL montuje się dokładnie po to, żeby usunąć tę pierwszą, najbliższą płaszczyznę odbicia. Rodzina obejmuje trzy pozycje: FS WRC 120, FS WS 120 i FS WS 60. Dwa większe formaty pokrywają duże, ciągłe płaszczyzny — ścianę za stołem konferencyjnym, powierzchnię naprzeciw okien, korytarz o twardych powierzchniach. Format mniejszy, FS WS 60, sprawdza się tam, gdzie ściany nie da się zabudować w całości: między oknami, nad zabudową meblową, w wąskich pasach między drzwiami. W praktyce najczęściej stosuje się kombinację obu, bo realna ściana biurowa rzadko jest jednolitym prostokątem — ma gniazda, włączniki, ekrany i drzwi. Panel ścienny działa punktowo i wcześnie: łapie odbicie, zanim dźwięk zdąży kilkakrotnie odbić się w pomieszczeniu. Dlatego w małych salach — kabinach do rozmów, salkach czteroosobowych, pokojach do wideokonferencji — potrafi zrobić większą różnicę niż panel sufitowy, mimo mniejszej powierzchni. Zasada doboru miejsca jest prosta: montuje się go tam, gdzie stoi mówiący, i na wprost niego. Poza akustyką panele pełnią funkcję wykończenia. Ściana pokryta panelami tapicerowanymi zmienia charakter sali — z technicznego pomieszczenia w miejsce, które wygląda na urządzone. W salach nagrywanych i pokazywanych na wideokonferencjach to ma dodatkowy skutek: tło jest jednolite i nie rozprasza rozmówców po drugiej stronie. Wymiarów oraz danych o pochłanianiu producent nie publikuje liczbowo w opisie modelu.